Hoe prijzen kunnen veranderen. Ik kocht dit busje met peperkorrels bij de Albert Heijn voor 4 euro 50. Dat is best een fors bedrag, maar vroeger was dat nog veel meer: peper was een zeldzame specerij die alleen door de allerrijksten betaald kon worden. Voor een dergelijk busje met 220 gram peperkorrels zou je tegen het einde van de 13de eeuw maar liefst 250 euro kwijt zijn. Ja, dan kun je toch beter pap en slap bier drinken…

Blijkbaar kan je tegenwoordig bij OV9292 ook reizen per zeppelin. Ach ja, waarom ook niet?

I updated my JSON Viewer with two small usability fixes: the first node of the tree is now always shown and clicking on the url field only deletes the complete field if it is the default url. Get the source here.

If you’ve been reading some iPhone blogs and magazines you might have stumbled upon Emoji, small cute icons that are only available for Japanese iPhone users. There have been some hacks earlier to support Emoji icons on non-Japanese iPhones, but all of those required either buying an app, jailbreaking your iPhone or using a very cumbersome hack with a vcard.

Fortunately, there is a solution now that enables the Emoji icons for free, without jailbreaking or using the developer tools. Here’s how:

1) First: go to the App store on your iPhone and search for ’spell number’, then tap on the applications icon.

2) Go ahead and install the app. It’s free!. You might have to type your password here.

3) After installing, open the app and type ‘9876543.21′ (without the quotes). That’s it. Now exit the app and go to ‘Settings’.

4) Drill down to General -> Keyboard -> International Keyboards -> Japanese

5) And there you have it! The famous ‘Emoji’ switch! The only thing you have to do now is set this to ‘on’.

6) Enter Notes or some other application where you can type and have fun!

Ik was vandaag in Rotterdam, en aangezien je daar bijna niet meer anders kan, heb ik dus maar met de ov-chipkaart gebruik gemaakt van het openbaar vervoer daar. Ik constateerde:

• Dat de eerste automaat die ik tegenkwam op Rotterdam Alexander me duidelijk maakte dat ik ‘een dergelijk kaart kon vinden bij een andere automaat, elders op het station’ maar niet waar dat ‘elders’ dan precies was.
• Uiteindelijk (na navragen) bleek dat er inderdaad één zo’n kaartautomaat op het station was. Als die automaat dus stuk is kun je niet reizen met de metro in Rotterdam (vanaf Alexander dan).
• Het meisje wat voor mij stond wilde ook zo’n kaart kopen en schreeuwde hard ‘Nee! Niet doen!’ toen het apparaat om onduidelijke redenen heel hard aan het piepen was.
• Het apparaat piepte ook op willekeurige momenten als ik iets deed. Een relatie tussen wat ik deed en de piepjes was niet te bespeuren.
• Ik kon onder meer kiezen voor een ‘RET 2′ kaart, maar pas na duidelijk de kleine lettertjes (op een ander bord) gelezen te hebben snapte ik dat dit ‘2′ niet sloeg op ‘2 zones’, ‘2 sterren’ of ‘2 euro’ maar op ‘2 uur reizen in het OV-netwerk van Rotterdam’ (deze uitleg was niet beschikbaar in het apparaat zelf).
• Deze ‘RET 2′ kaart was op drie plekken in het menu beschikbaar (ik neem aan dat je wel telkens dezelfde kaart krijgt).
• Er was geen (wegwerp) kaart beschikbaar die goedkoper was dan een retourtje naar het adres waar ik heen moest.
• Uiteindelijk heb ik dus een ‘prepaid’ kaart gekocht voor 10 euro, plus 7,50 voor de ‘anonieme’ kaart. Als ik straks een ‘persoonsgebonden’ kaart koop (met NS-voordeelurenkorting) kan ik die kaart dus bij het oud vuil gooien en heb ik 7,50 voor niks betaald.
• Ondanks de beloofde goedkopere prijzen (omdat je per kilometer in plaats van per zone betaald) betaalde ik exact even veel als met een strippenkaart.
• Het wordt op geen enkele manier duidelijk gemaakt dat je moet ‘uit checken’ (en zo 4 euro boete bespaart), behalve als je dat toevallig weet uit de media.
• Er is geen enkele manier om te weten hoeveel geld er nog op de kaart staat behalve door naar een automaat te gaan (in tegenstelling tot een strippenkaart, waar je altijd weet hoeveel je nog hebt)

U snapt dus wel dat ik geen fan ben van dat kaartje. En Joost mag weten hoeveel geld dat allemaal wel niet heeft gekost.

Één voordeel: je kunt wel gratis reizen als je de juiste apparatuur in huis hebt!

Een egomoment: als je ‘hay kr’ intikt krijg je mijn naam in de lijst van Google Suggest. Dat vind ik toch stiekem best leuk. En ja, ik was mezelf aan het googlen, dat heeft u ook vast wel eens gedaan. U weet toch ook wel dat de monetaire eenheid van de 21ste eeuw niet meer de euro is maar het aantal google-hits op uw naam?

Ik heb ooit kunstacademie gedaan. Ik heb daar de afgelopen jaren (te) weinig mee gedaan, dus vandaar een goed voornemen voor 2009 wat ik op deze 1ste januari lanceer: 365 DAGEN HAY. Elke dag zet ik iets nieuws op het web, zoals een soort van dagelijkse comic. Dat kan een afbeelding zijn, een stuk muziek, een filmpje, een interactief spelletje, waar ik maar net zin in heb. Je kunt op elk ding commentaar geven. Nu maar hopen dat ik het kan volhouden…

Waar wacht je nog op? Kijk snel op www.365dagenhay.nl